InterviewsFoto'sLinksTipsVerhalen
#caption0
Home Wie zijn wij? Hoe werkt het? Vrijwilligers Contact
Zomaar een ochtend in de GedachtenKamer

Zomaar een ochtend in de GedachtenKamer

Het is weer woensdag. De tijd vliegt. Weer naar Cobra voor de GedachtenKamer. Het is altijd ‘spannend’ wat we gaan doen op zo’n ochtend. De gasten komen druppelsgewijs binnen. Ieder op zijn gemak. Juist die rust; je kan komen, maar er is geen bepaalde tijd dat je binnen moet zijn. Dat  geeft heel veel rust. Jassen worden opgehangen en men neemt een kopje of thee. Vaak met een lekker koekje. Ogen gaan rond. Wie is er vandaag? Er wordt wat gepraat over het weer en wat er de afgelopen week is gebeurd. In alle openheid wordt ups en downs gedeeld. Maar langzamerhand gaat men zich verspreiden door de mooie kamer en Cobra. Zonder dat er een signaal voor heeft geklonken. De tijd is er nu blijkbaar rijp voor.

Ik ga met twee gasten rummikuppen. En dan voel je wat er kan gebeuren op zo’n ochtend. Eerst zijn wij fanatiek bezig onze steentjes op tafel te krijgen. Inspannend, wat je moet goed opletten wat je doet. En soms is een ander je voor. En dan gaat je plan de mist in om eindelijk eens te winnen. Dat geeft grote lol bij de andere spelers.

Het wordt tijd voor een kopje koffie. De verhalen komen los. Er wordt liefdevol verteld over hoe het thuis toegaat. Je man onder de douche zetten en steeds vertellen wat hij nu moet doen. “Nu een beetje draaien. Nu een beetje inzepen. Nu mag je je afspoelen.” Bij het ontbijt wordt ook steeds verteld wat nu te doen. “Valt je dat niet moeilijk” vraag ik. “Het is je man. Dat doe je toch gewoon.” Hijzelf is een eindje verderop aan het sjoelen, maar hij houdt haar goed in de gaten.

Er wordt verteld over vroeger. “Toen studeerde ik nog aan de universiteit.” Er wordt vol vuur verteld over een college antropologie. Hoe de docent volledig in zijn verhaal opging en woest zwaaide met enige meegebrachte attributen. “Dat kan ik zomaar vertellen. Maar wie jij bent, vergeet ik steeds.”

Ik word er stil van hoe dit allemaal gezegd wordt. Zonder enige schroom. Zo direct, zo open. Het is een groep mensen die elkaar vertrouwen en open vertellen wat er op hun hart ligt.

Aan tafel heerst dezelfde openheid tegenover elkaar. Er heerst echt een thuisgevoel. Vriendschappen worden gesloten. Afspraken om elkaar buiten de GedachtenKamer te ontmoeten worden gemaakt.

Het eind van de ochtend nadert alweer. Langzamerhand beginnen bezoekers hun bordje van tafel te halen en op de kar te zetten. Alles in een rustig tempo. Net zoals deze ochtend begon. Als je nog even wilt blijven nazitten is daar ook tijd voor.

Gedachtenkamer maakt deel uit van De Schoor Welzijnswerk Almere