InterviewsFoto'sLinksTipsVerhalen
#caption0
Home Wie zijn wij? Hoe werkt het? Vrijwilligers Contact
Zomaar de GedachtenKamer

Zomaar De GedachtenKamer

Een woordje vooraf

Ik ben zo’n twee jaar als vrijwilliger actief bij De GedachtenKamer. En ik wil graag vertellen wat er gebeurt op een ochtend. Misschien gaat u dit zo nieuwsgiering maken om ook eens langs te komen. Om te kijken en ervaren.
En natuurlijk mijn ervaringen delen en waar het kan informatie geven. Zo kan er een mooi beeld ontstaan wat De GedachtenKamer kan betekenen. Aan de hand van gebeurtenissen kan ik dan nog nuttige tips geven. En verwijzingen plaatsvinden naar andere sites, of boeken, waar info te vinden is. Zonder belerend te zijn.

De ochtend opstarten

Iedere woensdagochtend vertrek in naar Buurtcentrum Cobra. Bij binnenkomst heeft de barbeheerster de koffie al klaar staan. Zodat ik mijn motor kan opladen. En alles klaarzetten, zodat de bezoekers zich meteen welkom voelen. Er wordt een mooi kleed over de tafel gelegd, spelletje worden op een tafeltje gezet. En, natuurlijk, de sjoelbak wordt speelklaar gemaakt en ook de rummikubtafel. De koekjestrommel wordt tevoorschijn gehaald. De GedachtenKamer is nu startklaar voor het ontvangen van de bezoekers.

De bezoekers komen binnen

Bezoekers beginnen binnen te druppelen. Men begroet elkaar hartelijk. Een kopje koffie wordt gedronken. De week wordt doorgenomen. Als je wilt kun je je hart luchten. Het zit niet altijd mee. En door alleen te vertellen waar je mee zit, kan bevrijdend werken. De bezoekers steunen elkaar. Ik ga voor een bezoeker een kopje koffie halen, maar onderweg naar het keukentje kom ik een andere bezoeker tegen en vergeet de koffie. “Je hoeft ons niet in alles nat te doen”, krijg ik als reactie. Ik bloos, maar ook onder de indruk over zo’n opmerking.

 Ik kijk vol bewondering hoe men met elkaar omgaat. In moeilijke maar ook fijne momenten. Maar ook hoe op zo’n ochtend de groep aan eigen activiteiten gaat beginnen. Dit gaat zo natuurlijk. Daar kan nog wel menig stukje over worden geschreven.

Mantelzorgers en de mensen met -beginnende- dementie gaan zich mengen. Niemand wordt buitengesloten. Er heerst op zo’n moment een huislijke sfeer. Tegen het eind van de ochtend gaan we gezamenlijk een boterham eten. Vele handen helpen mee de tafel te dekken en alvast wat op te ruimen. Net zoals wat later bij het afruimen. Ieder gaat weer zijns weegs.

Op het eind word ik nog aangesproken door een mantelzorger. “Eigenlijk wil mijn partner niet zo graag komen.” Zij is best wel bang voor wat zij bij andere bezoekers ziet. Maar toch gaat ze mee, als ik dat vraag.” Het is een belangrijke onderbreking van de dagelijks gebeurtenissen. En het doet haar goed. En mij ook.

Nu kijken waar ik de volgende keer over ga schrijven. Er is zoveel wat te delen valt.

Jos Epping

Gedachtenkamer maakt deel uit van De Schoor Welzijnswerk Almere